به گزارش روابط عمومی شورای اسلامی شهر مقدس قم، مهندس روح اله امرالهی در جلسه تخصصی بررسی بافت تاریخی قم که در کمیسیون شهرسازی و معماری شورای اسلامی شهر مقدس قم برگزار شد با اشاره به رویکردهای زمینهگرا و عملکردگرا تا بحثهای قانونی، اقتصادی و شهرسازی در این حوزه اظهار داشت: امروز بافت تاریخی شهر قم نیازمند طرحی کاربردی است که به سرنوشت سایر طرحها دچار نشده و نیمهراه رها نشود.
وی طرح¬های بدون بازدهی در این منطقه را آسیبشناسی کرد و افزود: در این محدوده یک پارکینگ کامل احداثشده، اما استفاده نمیشود، یک مجموعه تجاری با برندینگ خوب راهاندازی شده، اما فعالیت تجاری آن تکمیلنشده است که نشاندهنده شکست در درک نیاز واقعی بافت و مردم است.
رئیس شورای اسلامی شهر قم تصریح کرد: ما در حوزه حملونقل به دنبال سرانه پارکینگ هستیم، اما وقتی پارکینگ احداث میشود، استقبال نمیشود. چرا؟ چون نگاه ما به زندگی واقعی مردم نبوده و تنها به ارقام و ضوابط توجه می-کنیم.
وی با انتقاد از رویکرد فعلی در مدیریت بافتهای فرسوده، گفت: تمام دستگاهها در یک مضیقه قرار دارند، سازمان بهسازی، شهرداری، میراث فرهنگی، هرکدام در حوزه خود بهترین تلاش را میکنند، اما هیچکدام بهکل سیستم نگاه نمیکنند درنتیجه، هر طرحی که اجرا شود، در یک منگنه میافتد و جواب نمیدهد.
امرالهی با اشاره به مقاومت شهرداری در قبال تملکهای گسترده و تأکید بر بازگشت سرمایه بیان کرد: وقتی یک شهروند ایده میدهد، منتظر است که طرحش پذیرفته شود، اما علت ناامیدی او این است که میداند سیستم نهادی به نیازهای واقعی توجه نمیکند و تنها به بازگشت سرمایه اهمیت می دهد.
وی سپس با اشاره به وضعیت خیابان آذر و مدرسههای خالی در بافت قدیمی، گفت: در این منطقه، فضاهای عمومی کم است، مردم جاندارند، وقتی مردم از من خواستند دو درخت قطع شود تا فضای کمی بازتر شود، فشار زیادی بر من وارد شد، اما آیا ما بهاندازه کافی به نیازهای روزمره مردم رسیدگی کردهایم؟
رئیس شورای اسلامی شهر قم با انتقاد از فرهنگ تصمیمگیری تحتفشار ملاحظات، تصریح کرد: در این جلسات، هیچکس جرئت نمیکند حرفی بزند که ممکن است باعث سانسور یا مشکل شود، همه در منگنههای مدیریتی و سیاسی گیرکردهایم، اما حقیقت این است که اگر مردم استقبال نکنند، هیچ طرحی چه با بودجه کلان، چه با طراحی زیبا محقق نمیشود.
وی با تأکید بر لزوم نیازسنجی واقعی افزود: قبل از هر طرحی، باید بپرسیم این بافت چه کمبودی دارد؟ آیا به فضای باز نیاز دارد؟ آیا به فعالیتهای فرهنگی، اقتصادی یا آموزشی نیاز دارد؟ ما نمیتوانیم همهجا را مثل پردیسان طراحی کنیم. هر بافت هویت و نیاز خود را دارد.
امرالهی در پایان خاطرنشان کرد: یک مقدار فضا را بازکنیم، به مردم فرصت نفسکشیدن بدهیم، به کارشناسان فرصت تفکر بدهیم، اگر همه پول جهان را هم بگذاریم، اما مردم استقبال نکنند، هیچ اتفاقی نمیافتد. تا زمانی که ما خودمان را در منگنههای ذهنی و ساختاری گرفتار کنیم، نمیتوانیم شهری زنده، پویا و ماندگار بسازیم.
انتهای پیام/
