به گزارش روابط عمومی شورای اسلامی شهر مقدس قم، دکتر حسن طلایی با اشاره به نقش سیاستگذاری و نظارتی شورای شهر در حوزه مناسبسازی فضاهای شهری اظهار کرد: شورای اسلامی شهر قم همواره بر این موضوع تأکید داشته است که توسعه شهری باید به گونهای برنامهریزی شود که همه شهروندان، از جمله افراد دارای معلولیت، سالمندان و گروههای کمتوان حرکتی، امکان استفاده برابر از فضاهای عمومی را داشته باشند.
وی افزود: شهر بهعنوان یک موجود پویا بهطور مستمر در حال رشد و تغییر است و در چنین شرایطی اگر اصول مناسبسازی در طراحیها مورد توجه قرار نگیرد، ممکن است برخی فضاهای شهری برای بخشی از شهروندان به مانعی در مسیر حضور اجتماعی تبدیل شود.
رئیس کمیسیون حقوقی و نظارت شورای اسلامی شهر قم با تأکید بر ضرورت رعایت استانداردهای قانونی در این حوزه تصریح کرد: ضوابط و مقررات مناسبسازی که در نشریه ۲۴۶ سازمان برنامه و بودجه کشور تدوین شده، چارچوب مشخصی برای طراحی فضاهای شهری فراهم کرده است و شورای شهر بر رعایت این ضوابط در اجرای پروژههای شهری تأکید دارد.
طلایی ادامه داد: در همین راستا، پروژههای جدید پیادهروسازی در معابری مانند خیابانهای کارگر، هفتتیر و خیام و سایر پیادهروهای سطح شهر با در نظر گرفتن اصول مناسبسازی طراحی شده و شورای شهر نیز روند اجرای این طرحها را از منظر رعایت حقوق شهروندی و استانداردهای دسترسپذیری رصد میکند.
وی با اشاره به برخی اقدامات در حال اجرا در حوزه دسترسپذیری شهری گفت: تجهیز پلهای عابر پیاده به آسانسور و ایجاد مسیرهای استاندارد حرکتی از جمله اقداماتی است که برای تسهیل تردد همه شهروندان، بهویژه افراد دارای معلولیت، در دستور کار مدیریت شهری قرار گرفته و شورای شهر بر تحقق آن نظارت دارد.
رئیس کمیسیون حقوقی و نظارت شورای اسلامی شهر قم همچنین خاطرنشان کرد: در طراحی فضاهای فرهنگی و اجتماعی از جمله فرهنگسراهای جدید در مناطق مختلف شهر نیز رعایت اصول مناسبسازی بهعنوان یک الزام مورد توجه قرار گرفته است تا امکان بهرهمندی همه شهروندان از این فضاها فراهم شود.
طلایی افزود: مناسبسازیهای انجامشده در سالهای گذشته نیز مورد بازبینی قرار گرفته و طرحهای تیپ برای تکمیل یا اصلاح آنها به مناطق شهرداری ابلاغ شده است تا بر اساس اولویتبندی مشخص، روند بهبود دسترسپذیری در سطح شهر ادامه پیدا کند.
وی گفت: نبود دسترسی مناسب در فضاهای شهری، افراد دارای معلولیت را از بخش مهمی از فعالیتهای اجتماعی و شهری محروم میکند؛ بنابراین سازگار ساختن محیطهای شهری با نیازهای این شهروندان یکی از الزامات مهم توسعه پایدار شهری به شمار میرود.
